Dostoyevski İnsancıklar romanı

image

kitabı okudum bitirdim. Düşüncelerimi yazayım.

dostoyevskideki insan sevgisi hayata olan saygısı, görünenin arkasındaki görünmeyen gerçeği göstermesi, üslubu, gerçekçiliği hepsine hayran kaldım. Kitap bittiğinde başka okuyacak sayfa yokmu diye baktım aradım. Bir merakla da okuyorsunuz kitabı ama kitap bittiğinde o merak bitmiyor. Dahada katmerlenerek devam ediyor.  Makar aleyseyeviç, varvara aleyseyevna. Güzel sözcüğü ile açıklasam az kalır gibi geliyor bu kitaba. Çokta etkiledi. Ve anlattığı şeyler o kadar bugüne aitki.sanki bugünde yaşayarak anlatıyor. İyiki okumuşum. Zaten dostoyevskinin külliyatını zaman içinde okumaya kararlıyım.

Kitap mektuplardan oluşuyor. Karşılıklı iki insanın mektupları. Ama bu insanlar aynı zamanda evleri birbirine çok yakın, ara ara birbirlerini görüp konuşuyorlar.  Fakirliğin onurun şerefin sefilliğin tanımlarının yeniden ve yeniden yapıldığı, her sayfasında farklı bişey öğrendiğim bir kitap. Alıp götürüyor sizi. Bambaşka diyarlara. O kadar gerçek ki orada kalmak istiyorsunuz. Sağol dosto.

Advertisements

One Comment

Add yours →

  1. bende okuyacağım öyleyse…normalde klasiklerle eskiden haşır neşirdim biraz uzak kaldım ama sanırım insancıklarla başlayabilirim

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: